پیتزا خور

پارک در زیر آفتاب گرم نیمروزی آرام نفس میکشید.جوان زیر سایه درخت نشسته بود.آخرین تکه پیتزا را به دهان برد و بطری نوشابه را تا ته سرکشید.

خودشه !اوهوی پاشو. 
دو نفر بودند. اول سرباز را دید. دراز بود و باریک. صورتی استخوانی داشت با دماغی تیز . لباس اش به تنش زار میزد ،شلوارش به مچ پایش  نمی رسید.

چیه؟ مگه چی شده؟

دومی پیک بود. پیک پیتزا فروشی. سیه چرده با چشمهایی که دودو میزد. هنوز نفس نفس میزد. دستش را بلند کرد:

بزنم پک و پوزشو خرد کنم، بچه پررو

سرباز گفت :"پاشو" و دستبند را در آورد.

مگه شهر هرته؟ چی کار  کردم؟

پیک گفت : دزدی، هم پیتزا خوردی، هم پول گرفتی؛ ادایش را درآورد " پول نقد بیارین، تراول دارم"

عوضی گرفتی بابا.

خیلی پررویی. سرکار! اوناهاش اونم جعبه پیتزا، مال مغازه ماس.

هر کی از مغازه شما پیتزا بخره دزده؟

سرباز گفت: پاشو، وقتو تلف نکن. 

و دستبند را که به دست چپ خودش بود ،به سمت دست راست جوان برد و  قفل کردو گفت:

خداییش خوب نقشه ای کشیده ، منتهی بدبخت دله دزده .

بابا من که کاری نکردم.پیتزا خوردن جرمه؟

باشه بریم تو کلونتری توضیح بده.

سرباز و جوان جلو میرفتند و پیک خودش را دنبال آنها می کشید. با خود واگویه میکرد:

وایساده جلوی خونه مردم داره باغچه هارو آب میده.پیتزاها رو میگیره میگه: برو تراول رو از زنم بگیر، تا تکان بخورم در رفته.

جوان فکر می کرد: از بچگی عاشق پیتزا بودم.

                                                                                  هفدهم آذر  هشتادونه